Viegeltje en de oerwouddrum

Een vrouw van stand ging deze middag naar de lokale cinema. Het was de Belgische première van Iep!, de verfilming van het prachtige boek van Joke van Leeuwen. Een vogelmeisje kan zich niet bedwingen en volgt de lokgroep van de (andere) vogels naar het zuiden. Haar surrogaatouders volgen haar met het doel om haar terug naar huis te brengen, want "ze kan zelfs nog geen eitje bakken". Tevergeefs, de innerlijke drang laat zich niet zomaar stroomlijnen tussen de platgetreden paden der redelijkheid. Een vrouw van stand had in haar tienerjaren een tekstje ophangen in haar kamer waarin werd verwezen naar de drum die iedereen hoort en dat je iemand moet loslaten als hij of zij door die roffel het oerwoud intrekt. Misschien had vrouw van stand van Leeuwen eenzelfde stuk poëzie in haar tienerkamer, wie weet. Het is een oeroud thema in de jeugdliteratuur, maar doet het nog altijd. Een vrouw van stand legt dan ook in een onbewaakt moment haar oor wel eens op de grond, de mond gesnoerd en haar hersenen inspannend luisterend. Maar de oerwoudtrom hoort ze nog maar zelden. Weggevlogen door de tijd. Misschien een volgende lente, als de vogels terugkeren uit het zuiden.

(credits afbeelding)